YARIM KALMIŞ ŞİİR

0

Kayıp şehirin sokaklarında ıssız rüzgar misali kaybettim kimliğimi 
Ses tellerime mutluluğun salıncağı kurulması gerekirken 
Şimdi isyanın voltası 
Lügatım pare pare dökülürken ardından
Bu kaçıncı yalnızlığın senfonisi 
Yokluğunda
Damarlarımda müebbet yemişken karbonmonoksit 
Yüreğimde hüznün putları
Umutlarımda
Ceninken intihar etmiş olmanın yarası
Ve sevgili
Gözlerimden düşen yaşlar
Daha reşit bile değilken; gidişinle yaşı büyütülüp idam sehpasına çıkarılan bir vatan evladı gibi davasına sadık
Ne yaşat ne de öldür
Acının arafına bırak beni
Çünkü 
Hala
Hayallerimin kağıttan sandalı
Aşk ateşinin kafasına demirlemiş
Ruhum ruhuna bezenmiş …

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir yanıt yazın

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin