Şu yalan dünyanın gam efkarını
Bir başıma çekip çekip ağladım
Dünü bırakıp aradım yarını
Boşa umut ekip ekip ağladım

Alamadım lezzetini hazzını
Göremedim baharını yazını
Çekemedim işvesini nazını
Boyunumu büküp büküp ağladım

Kurtaramadım kederden başımı
Kanla karışık akıttım yaşımı
Hasret kalesinin mezar taşını
Yüreğimde dikip dikip ağladım

Âşık Kusûrî’m ağlama derdine
Her tarafı gurbet olmuş yurduna
Bakakaldım kapıların ardına
Yar yoluna bakıp bakıp ağladım

Bir Cevap Yazın