Rutinden dışarı, bir tek adım bile atmamıştın ama, sırf o döngü bozulmasın diye ya da o zincir kırılmasın diye ve bunun da kötü şeylere sebep olacağını bildiğin hâlde veya senin için de birtakım belirsizliklerle dolu bir labirent olduğunu düşündüğünde, çok korkmuştun da neyse…

Bu korkuyu taşımak da gayet normal… Zira her yenilik iyi olabileceği şekilde kötü de olabilir aslında… Çünkü her yeniliğin insan hayatına getirdiklerinin yanında, bir de insan hayatından alıp götürdüğü şeyler de var! Fakat alışmaya başladığın anda, kötü tarafları bile olsa, iyi gelmeye başlar… Çünkü günlük rutinin bir parçası hâline dönüşmüştür de ondan…

Ortada bir sistem, ortada bir mekanik ya da bir çarklı varsa, bizler yalnızca ona uymakla mükellef olan ve o mekaniği çalıştıran ya da o çarklıyı döndürmekten sorumlu olan birer köleyiz aslında… Acaba kaçımız ya da hangimiz kendi hayatının bir sahibi olabildi? Bence hiçbirimiz!

Zaten sahiplenmek kavramı da sıkıntılı bir kavramdır epeyce… Çünkü hiçbirimiz, hiçbir şeyin sahibi değiliz. Zaten sahibi olmuş olsaydık da yitirmezdik hiçbir şeyi! Biz kendimizi bile yitiriyorken her gün, elimizin altında olduğunu zannettiğimiz her şeyi, elimizde nasıl tutabiliriz ki!

Bu resmen bir esaret, bu resmen bir esir hayatı ve bizler de birer esiriz ama neyse… Bu yüzden özgürlük dediğimiz kavram da sıkıntılı bir kavramdır bence…

Nedir bu özgürlük dedikleri şey?
Peki nedir bunun çerçevesi?
Nerede başlar ya da nerede biter?
Biliyor muyuz hiçbirimiz?

Taner DENİZ


KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir yanıt yazın

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin