Zor günler uydurma seansından çık
Çok gelip geçen oldu bu şehirden
Emirleri katilleştiren asker
Son trende ne işin var?
Bunlar son sözlerin
Bunlar kayıp hikaye beyanları
Bunlar yoksul bir oğlan çocuğunun yüzü
Sözde gitmiş oluyordun
Ateşi titreten yıldızları arkana alarak
Bayır bir yolda söndü
Bindiğin arabanın ışıkları
Her seferinde tüydün böbürlenerek
Her seferinde uçtun aşağı
Her seferinde aynı uçurumdan
Yüzüne sığmayan egondan bir dakikalığına uzaklaş
Parantez bacakların yere ilikli
Yazdığın kağıdın kanı akmaz, harfler utanmaz
Hazmedebilecek misin gerçek yüzünü
İhanetin seni yenilgiye uğrattı
İhanetin seni gölgene…
ihanetin evine..
Biraz utan çarpık düşüncelerinden
Ve ikindi bulutları gibi yalancı karanlığından
Tutuculuğunu sarıyorsun dönek amentüne
Parmağındaki siyaset iğnenin deliğinden
Geçmeyecek kadar sahte ve büyük
Bırak böyle şeyleri
Bırak yalancı gülücükleri
Bırak cebinde…
Otuz sekizin güzünden yeni ayrıldın
Ayrılamadın yalancı kimliğinden
Beni günübirlik gezilerden sanma
Yaşamı savaşa çevirmek en iyi bildiğin dil
O kadar da büyük değilsin
Her teraziye kendini koyma
Devlet işleri gibi ağır aksak
Her yere geç kaldığında
Kendini nimetten sayma
Kendini bir başkası…
Kendini ulaşılmaz…
Zihnin tek başına yapamıyor çoğu şeyi
Kaç tilki dolanıyor kafanda?
Hani avlanmak da değil seninkisi
Ne fareye benziyorsun ne yılana
İki günlük ömrü neyle ölçebilirsin?
Hesapları bir kenara bırak
Gizemleri bir kenara
Kendini de…
Leylakların zamanı geçti
Neticede sana gündüzse bana da gündüz
Keşke sürecek atalarımız olsaydı
Sana iyi bakmayı öğrenebilecek miyim?
Aralık 2025
Rıdvan Yıldız
KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.