img_3427

Bakışında

Dünyanın tüm sabahları

Uyanır

Ve ben

Kendimden kaçan bir gölge

Ondan sızan ışığın kenarında

Yaşamaya inanırım

Onun gözleri

İki penceredir …

Onların ardından

Dünyayı zorlukla görüyorum

Ya da belki

Kendimi

Artık ne bir renk tanıyorum

Ne de mesafeyi

Bakışı

Üzerimde süzüldüğünde

Rüzgarın mısır tarlalarının üzerinde süzülmesi gibi…

Tüm aşklar onda özetlenir

O iki parlak karanlıkta

Ki beni

Her seferinde

Yokluktan kurtarırlar …


KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir yanıt yazın

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin