Şehir

Sessizlik içinde şehir

Ve ben

En yalnız sürgün

Tenim, kaçınılmaz bir yolculuk kokusu veriyor

Çocukluğum

Kayboldu sokakların gürültüsünde

Ve yetişkinliğim

Her gece

Yalnızlık duvarlarından sızan

gölgelerin çoğalmasıydı

Zorluklar

Nallarımı çizen

küçük taşlardı

Pençelerimi kırmak için değil

Ve her çizik

Var olmayı öğreten

deri üzerindeki bir noktaydı

Karşı rüzgar

Kulaklarımla tanıştı

Yolu kaybetmek için değil

İçimdeki

delilik noktasını bulmak için

Ve aynada

Yabancı bir suret

Kırılmaya dayanamayan

kemiklerle

Ama bir ömrün

tüm kırık anıları

Bakışlarının derin karanlığında

parça parça

haykırıyordu …

✍🏻Sophia Jamali Soufi 


KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir yanıt yazın

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin