ARZULARDAN HABERSİZ
Arzuların, insanları aldatan bir yanı ve insanları her zaman da yoran bir yönü vardır… Mesela çok terler dökersin yıllarca ve yıpranırsın da ne istediğini ya da neler istediğini hâlâ bulamazsın… Adeta çözülmeyen bir bulmaca ya da bilinmeyen bir bilmece vardır karşında.
İnsan, günden güne yokuş aşağı yuvarlanır da yine de bulamaz bir türlü, bir yokuştan bir düzlüğe inebilmenin yolunu…
Çocukluk hayallerinin birçoğu ya içinde bulunulan bir çevrenin ya da televizyonlarda gösterilen şeylerin ortak bir sonucu… Bu sonuca belli bir yaşa varıncaya kadar sürekli maruz kalır ya da bir ömür boyunca ona katlanmak zorunda kalırsınız… Ancak şu kesin bir şey ki; ihtiyaçlar sınırsız ve imkânlar da ne yazık ki sınırlıdır! Yani istediğin kadar yorul ve istediğin kadar çabala, olacağı varsa eğer olur ve olmayacağı da varsa eğer fazla zorlamanın bir anlamı olur mu?
Görünen o ki; tırmanmaya çalıştığınız o duvar, boyunuzu çoktan aşmış da üzerinden atlamak için bir de ısrarla ve inatla çirkeflik yapıp duruyorsunuz… Siz de iyi biliyorsunuz ki; suratınız o duvarın gövdesine çarpıp duruyor ve bu denli bir çarpışmanın da sizde yaratacağı bir fikir yahut sizde oluşturacağı herhangi bir etki de yoksa, üzerinden atlayamadığınız o duvarın bir de kalkıp da tepesine kadar çıkmanızın ne anlamı var? Üstelik dökeceğiniz ter de haddinden fazla ve adeta bir zelzele ve adeta bir taşkın yahut da enkazlar yaratacak nispette kuvvetli bir volkansa… Dolayısıyla, gereğinden fazla koyulan bir hedef, insanı muhakkak beter eder ve insanın, gereğinden fazla olan ihtiyaçlarının da hem bir esiri hem de bir eseri olup çıkmasına neden olur ancak.
Bambaşka ve bazı birtakım hayallerle sürekli oyalanıp duranlar, bir süre sonra da kendi kendilerinin bir yabancısı olurlar. Dolayısıyla kendi bedenlerine yabancı olanların ruhları ise; bambaşka diyarlarda bir turist olur ve farklı alemleri seyre dalıp bir keşifte bulunurlar… Ancak tüm bunları yaptıklarında hem o arzularının hem de o hayallerinin içinde kaybolup giderler… Halbuki ne bir hortum söz konusudur burada ne de bir girdap oluşmuştur… Yalnızca bir bilmek arzusu söz konusudur. Ama insan ne istediğini hiçbir zaman da bilemeyen bir canlıdır. Yani ne istediğinden habersizdir ve yalnızca istemekle yetinmiştir ve bunu da yeterli görmüş olan bir canlıdır.
Hepsi bu.
Taner DENİZ
KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.