GERİP TÜRKLÜĞÜM
Göylere tavşırdım, bulud’a seni,
Tanrı da terk etti umuda seni,
Men nece çağırım de, dad’a seni,
Sesime ses vermez gerip Türklüğüm.
Yıxıldı Hocalı, söndü Türkistan,
Yirmidört boy, aşiret, hepisi destan,
Yetmedi, böldüler mezhebe baştan
Öz adı da galmaz gerip Türklüğüm.
Biz bizi hey yıxdığ, el lazım deyil,
Tarih yazıp, oxu, dil lazım deyil,
Septiler toprağı, kül lazım deyil,
Hele de ders almaz gerip Türklüğüm.
Geribe zamanda kimler sahabım,
Gözlerem, ne vaxda biter günahım,
İçimde muradım, gelbimde ahım,
Derdi yazan olmaz gerip Türklüğüm.
Çınarım, kök saldım, gurdum içimde,
Zindan gecem oldun, durdun içimde,
Ne barış, ne sevgi? vurdum içimde,
Gel desem de gelmez gerip Türklüğüm.
Adım var tarihin sayfalarında,
Titrerdi Viyana at nallarında,
Emircan, çetinlik bu hallarında,
Ezilse de ölmez gerip Türklüğüm.
12.2.2020
KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.