ARTIK
Artık planlar yapmayı bırak ve kendine verip de tutamayacağın şu sözleri! Çünkü tutamıyorsun kendini ve elindeki o gemleri… Sen dur diyemedikten sonra, şu hayatın olağan akışına, kendine vermiş olduğun şu sözlerin de bir anlamı olabilir mi?
Takılıp da dur çengeline şu çetin feleğin… Zaten sen istemesen de onun bir eserisin. Zarar-ziyandır şu geçen ömür, kalanı da zaten hep şüpheli… Bastırmaya çalıştığın ve bulamadığın bir çıkmaz sokaktı belki…
Durduk yere akan bir ırmak sayılırdı içinde kalan ve yaşanmamış olan şu hayat…
Ne? Nerede? Nasıl ve kim için? Harap olduğun zaman kimler vardı yanında? Hatırla! Unutma!
Kulağında hep aynı uğultu ve gözünde hep aynı perde… Sorsam, ki sormak her zaman boşa bir çaba, sormaya da korkuyorum doğrusu… Çünkü elinde bir soru işareti ve dilinin ucunda söylenmeye hazır bir yanıt var. Görüyorum ve artık susuyorum ve aynı zamanda sormuyorum. Zaten bir anlamı da yok! Ve artık bunu da biliyorum!
Taner DENİZ
KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.