Katranlı begonyalar açmıştı gökyüzünde

İlkinde bir baş dönmesi

İkincisinde bir hüsran yine

Evdeki hesap da uymadı çarşıya

Balkonlarda kuşlar tünemişti

Ve kediler

Eşiklerde durmuştu aslında


Kalmamıştı gökyüzünde hiç bulut

Ama güneş de doğmamıştı henüz

Ve şapkası da hala başında

Ve önünde uzayıp giden bir gölge

Ve bedeninde derin

Ve uzunca bir kesik

Bir de kabuksuzdu üstelik


Maviye

En çok da masmavi bir denize hasretti

Boynu bükük ve sırtında yıllardan beri

Taşıdığı bir yük

Ve onun yıllardan beri

Suladığı bir çiçek

Hiç koparılmamış ve hiç kopmamıştı sırtından

Bu yüzden sırtı da omuzları da hep toprak

Susuz kalmıştı ve ekilmemiş çoktan


Hayatıysa bir boş sayfadır her zaman

Ama nasıl dolduysa bir bardak

Hayatı da öyle dolmuştu

Kimi zaman taşmıştı

Kimi zaman buğulu ve çatlak

Belki bir dil yarasıydı bu

Ya da yalnızca bir akıl tutulması


Yakasında hep bir yangın

Ve böğründe bir bıçak vardı

Epeyce keskin

Kanlı değildi fakat karanlık

Ve zifiri bir katrandı ismi

Ama hiçbir vakit yazılmamış


Taner DENİZ


KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir yanıt yazın

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin