GELİNCİK BOYNU
Bir serin yeldi esip de geçen
Ve parlayan
Belli belirsiz bir yıldızdı önceden
Oysaki
Bazı hikayeler yazılmıştı önce
Yazanlar belirsizdi hep
Ve yaşayan
Birçok kişi
Camlarda yiterken günün son demleri
Halsizlik üzerinde artık bir örtü
Şu dünya içinde iki parça yastık
Biri akşamları rahattı
Ve öbürü
Sabah vakitlerinde rahatsız
Ey dar geçitlerin o gözde mahsuru
Sen bir yer edinmişken kendine
Şu bitimsiz rüyalar içinde
Yüreklerde bir yerin hiç olmamıştı
Bu zamana dek—
Yaşayacağın da zaten
Şunun şurasında üç gün
O da
Zehir zıkkımdı çok kere—
Çok kere düşündün de bunu
Unutma ki
Tırnaklarını yemiştin evvel
Bazen de tel tel
Yolmuştun şu saçlarını
Artık vakit bu vakit derdi
Göklerden gelen bir ses
-Kendinle yüzleşme vakti-
-Ya da kendinle yüzsüzleşme-
Bu yükün altında kalsa da kalbin
Saksıdaki çiçeğin hala kuru
Ve kırıldı bir gelinciğin boynu
Herkesin yüzünde bir bahçe olurdu
Senin yüzündeyse bir çöl
Ve senin yüzünden çöl oldu belki
Bu gelinciğin boynu
Taner DENİZ
KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.