Bir serin yeldi esip de geçen

Ve parlayan

Belli belirsiz bir yıldızdı önceden

Oysaki

Bazı hikayeler yazılmıştı önce

Yazanlar belirsizdi hep

Ve yaşayan

Birçok kişi


Camlarda yiterken günün son demleri

Halsizlik üzerinde artık bir örtü

Şu dünya içinde iki parça yastık

Biri akşamları rahattı

Ve öbürü

Sabah vakitlerinde rahatsız


Ey dar geçitlerin o gözde mahsuru

Sen bir yer edinmişken kendine

Şu bitimsiz rüyalar içinde

Yüreklerde bir yerin hiç olmamıştı

Bu zamana dek—


Yaşayacağın da zaten

Şunun şurasında üç gün

O da

Zehir zıkkımdı çok kere—


Çok kere düşündün de bunu

Unutma ki

Tırnaklarını yemiştin evvel

Bazen de tel tel

Yolmuştun şu saçlarını  


Artık vakit bu vakit derdi

Göklerden gelen bir ses

-Kendinle yüzleşme vakti-

-Ya da kendinle yüzsüzleşme-


Bu yükün altında kalsa da kalbin

Saksıdaki çiçeğin hala kuru

Ve kırıldı bir gelinciğin boynu


Herkesin yüzünde bir bahçe olurdu

Senin yüzündeyse bir çöl

Ve senin yüzünden çöl oldu belki

Bu gelinciğin boynu


Taner DENİZ



KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir yanıt yazın

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin