Arkana dönüp de bakarsan eğer

Uçurttuğun uçurtmalar bile

Düşüyorlar şimdi teker teker


Şu gökyüzüne bakıp da

Anlam veremeyen çocuklar

İşte onlar

Bekliyorlardı hemen

Yanı başında


Geride bazı hayatlar

Ve bazı engeller kalıyordu bir tek

Ve böğründe

Bir çengeldir asılı kalan

Ve sırtında

Bir kamburdur büyümekte olan

Ve avuçlarında bir nasır

Törpülenip durmakta


Çağı

Hep aynı çağ sanırsın da

Begonyalar açılmaz bu yüzyılda

Ve garba vurur artık bu güneş

Ve dolunay da onunla


Tılsımlı sözler duyulurdu bazen

Ve bazen efsunlu gözler belirirdi birden

Hangi hummaya tutulmuşsa bu kalp

İlletle çarpıyordu durmadan


Yanan

Dağ başında bir çıraydı bazen

Yanan

Kalpte kalmış bir sızıydı bazen


Nerede kırılan bir cam

Ve nerede yanan bir can olursa eğer

Onu hissetmeyen bir kalp

Nasıl uyur ki bu yastıkta


Duvar diplerinde yalnızlık

Bir de aynalar karşısında

Bitmeyen bu kâbuslar

Kaç yıldır bu işkence

Ve yüreğimde her vakit bir endişedir

Ta öteden beri

Hep duyulmakta


Geleceğin

Geçmişten herhangi bir farkı

Ve benim

Bir sonraki benden

Herhangi bir farkı

Ve delirmeden bu gayyadan bir çıkış yolu

Sence hiç var mı


Bundan sonrası meçhuldür belli ki

Ama bundan öncesinde hiç

Ayan mıydı


Taner DENİZ



KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir yanıt yazın

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin