AYAN
Arkana dönüp de bakarsan eğer
Uçurttuğun uçurtmalar bile
Düşüyorlar şimdi teker teker
Şu gökyüzüne bakıp da
Anlam veremeyen çocuklar
İşte onlar
Bekliyorlardı hemen
Yanı başında
Geride bazı hayatlar
Ve bazı engeller kalıyordu bir tek
Ve böğründe
Bir çengeldir asılı kalan
Ve sırtında
Bir kamburdur büyümekte olan
Ve avuçlarında bir nasır
Törpülenip durmakta
Çağı
Hep aynı çağ sanırsın da
Begonyalar açılmaz bu yüzyılda
Ve garba vurur artık bu güneş
Ve dolunay da onunla
Tılsımlı sözler duyulurdu bazen
Ve bazen efsunlu gözler belirirdi birden
Hangi hummaya tutulmuşsa bu kalp
İlletle çarpıyordu durmadan
Yanan
Dağ başında bir çıraydı bazen
Yanan
Kalpte kalmış bir sızıydı bazen
Nerede kırılan bir cam
Ve nerede yanan bir can olursa eğer
Onu hissetmeyen bir kalp
Nasıl uyur ki bu yastıkta
Duvar diplerinde yalnızlık
Bir de aynalar karşısında
Bitmeyen bu kâbuslar
Kaç yıldır bu işkence
Ve yüreğimde her vakit bir endişedir
Ta öteden beri
Hep duyulmakta
Geleceğin
Geçmişten herhangi bir farkı
Ve benim
Bir sonraki benden
Herhangi bir farkı
Ve delirmeden bu gayyadan bir çıkış yolu
Sence hiç var mı
Bundan sonrası meçhuldür belli ki
Ama bundan öncesinde hiç
Ayan mıydı
Taner DENİZ
KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.