Uykulara hasrettik her vakit

Ve dalıp gidiyorduk şu düşlere



Solan yapraklar mı şimdi

Solan çiçekler mi hep



Parmak hesabıyla her gün

Adım adım-santim santim

Her yerde bir kan kokusu—

Ve her yerde bir yığın leş—

Ve kapılarda çalınan bir zil—

Ve siren sesleriydi çoğu vakit—



Çözülüyor iplikler de şimdi

Ve kurtuluş da bir dağ başı

Ve ufuk da görünmeyen perde

Gideceğin şu şafaklar da

Henüz sönmemiş bir ateş

Ve dumanlar içinde giderek

Siliniyordu şu yüzün hep



Sen mutlu musun şimdi

Hayret



Durmadan da kanıyorken bu yürek

Uykular gözünde nasıl belirecek  



İnan ki

Anlamak güçtür bunu

Ve anlatmak epeyce—



Taner DENİZ




KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir yanıt yazın

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin