Bir duvar dibinde

Çömeldiğinde gülün boynu

Acep susuz mu

Yoksa üzgün mü ey çocuk



Uçurtmalar gezinsin

Ve şiirler okunsun

Ve doğsun artık güneş

Batsın bu sabaha doğru



Ey güzellikler ruhu

Senin yerin

Toprağın koynudur

Ve bahtın

Karalar bağlayan

Bir derin kuyu



Çıralarda kıvılcım sesi

Ve gecelerde şırıltı

Terk ediyordu seni

Bırakıp da kendini

Bir boşluğa doğru–



Şimdi

Güllerden arda kalan

Gülün ismi



Ne bir ses

Ne bir nefestir şimdi

En kızgın demirden dahi

Daha ateş

Ve batmak üzere olan

Bir güneşti hep



Taner DENİZ








KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir yanıt yazın

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin