Bak şöyle düşün ben uçsuz bucaksız bir çölün ortasında gözlerimi kapatıp duru çöl havasını içime çekerek gülümsüyorum,saçlarımı sen değil rüzgar okşuyor ve gözlerimi açtığımda seninle karşılaşamamanın hüznünü bir kenara bırakıp uzun zaman sonra gözlerimin içi gülümsüyor öyle ki görenler serap sanır öyle yansıyor kum tanelerine,güneş çok serin,ayaklarımın altından sular akıyor,dinmiş çöl fırtınaları yüreğimde ve uzun zaman sonra avuçlarımda üflediğim dualarımın filizlendiğini görüyorum içi yemyeşil mor yapraklı,gövdesi biriktirdiklerimden oluşan bir çöl çiçeği,sükunet hakim bedenim çölün ortasında bir pınar, ahını arayanların uğradığı bir ören yeri sanki,silahsız geziyor çöl birlikleri, çardaklar kurulmuş kum tepelerine,huzur yudumluyor herkes ve biraz sonra bir yağmur çiseliyor,hazırda bekliyor sanki çiğdemler,yok yok hayatın gibi yol geçen hanı değil burası ne haydutlar var ne de duygu simsarları,bu çölümün ilk çiçeği biliyorum baharlar sonra gelecek…

Gözlerim tahassüratlarına duraktı,gül nefesiydi sözlerim kulaklarına,mimarı olacaktım kurduğun hayallerine ve hayatındaki ateş sadece çay demlemek için yanacaktı içini yakmak için değil,kalbim kalbin huzur bulmasın diye gömdüğün karanlıklarda rabıtada,bitmedi değil mi yürüdüğün kâbus koridorunda gördüklerini içine gömmekten bedeninde eksilmiyor depremler,arkana bakasın geliyor ama sende biliyorsun arkanda bıraktıkların yürüdüğün kâbus koridorundan daha fazla kâhır yaşatacak,arafta kalmanın kâhrı ile yana yana mahvolacaksın,okudun mu kayalardaki intihar notunu,tanıdın mı gaipten gelen seslerin kime ait olduğunu,duydum adını veremeden aldın kucağına seni her gün tüketecek küle çevirecek ateş topunu,bu sana tebrik kartımın ilk cümlesidir;örtün olsun kör bir noktada kurumuş bir boğaz rengi solmuş bir ten içi dert elemle dolu ciğerle adının 3. Sayfalarda yazılacağı gazete sayfaları,sen…Sen nefes almayı bile unutacak vaziyete gel diye devam edecek…

Bitti. Betimlemeler,benzetmeler,besteler,beklemeler,belirsizlikler,kelimeler ve dilimden gözlerine dökülen şiir dizeleri… Şimdi birbiriyle kavgalı cümleler,ciğerimde tüten sigara dumanları ve yürümeyi hayal ettiğim yolun sonunda kimsesizlikler var.

Bir arabesk masalına dönüştürmeden anlattım bu kez olanları,az yazdım çok yandım. Şunu bil beni yıkmıştı bu sahte mutluluk şarkısı…

Kâbus koridorun koca bir dünya. Bulutları hasret taşar, dağların lav lav volkan. Bir yanın yangın bir yanında yağmurlar, küllerini savuran rüzgarlar, kuytularda yaşadığın yaprak dökümleri. Gözlerim gözlerine kor, körelmişsin bu kâbus koridorunun nezaretinde. Gecenin bir yarısı bir yıldırım… Her yer bembeyaz. Hani ellerim değse yüreğine, güller bitecek gönlünde. Her yaprağı özlüyorum diyen papatya papatya bahçelerin var. Gel yürüyelim,Gel dağıtalım bu karabulutları diyeceksin,Elimden tutup attığın her adım kulaklarına değen türkü sözleri gibi.Uyanacaksın, uyanacağım. Karşılamayacağımız köşe başlarını geçip kırmızıların yeşile dönüşmesini bekleyeceğiz tabi biraz da sararacağız. Eee yokuz ya olacak o kadar. Sonra 2 simit bir çay almak isteyeceksin. Sende içer… Diye bir soru sormaya kalkışırken benim yanında olmadığımı bir bardak eksik aldığın çayla yeniden anlayacaksın. Yürümeye devam edeceksin. Avuçların terleyecek, ellerini tuttuğum için değil, ellerimi tutamamana damla damla ter ile ağlayacaksın.Hasret her adımda ağırlaşacak, adımların her adımda biraz daha yavaşlayacak. Buz tutacak için ama alnında boncuk boncuk damlalar olacak. Çok zor biliyorum çok…Yürümeye devam edeceksin. Öyle bir enkaz hissedeceksin ki gök taşıyorsun zannedeceksin. Bilirim,her sabah uyandığımda yaşıyordum o hissi. Gülümseyeceksin. Güneş yükselirken şehirde sen içinden özlemi için için sindirmek için didineceksin. Ama görmen lazım kendini aynada nasılda uysal nasılda uslusun. Yüzün sanki içinde ki fırtınadan haberi yokmuş gibi. İşte bu en zor halidir hasreti yaşamanın. Yürümeye devam edeceksin. Uğradığın her şehrin adı özlem ve yollardan yaşamak istediklerin sızacak,sokakların ağlamalarına şahit olacaksın. Bağırış çağırış yok ama kulaklıkları delen o sokak sessizliğini gözlerinle görüyor olacaksın. Canın can çekişecek,şehrin can pazarına dönüşecek. Benim gözlerimde ki perde sen olunca şehre doğan güneş sana karanlığı getirecek. Razısın biliyorum,gözlerimin parıltısı değilse hiç bir ışık aydınlık gelmeyecek sana.


KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir yanıt yazın

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin