İMZA
Kış mevsimiydi
Senin sayende
Gönlüm sıcacık karşılanmıştı
Kendimce sevinçliydim
Olabilir mi umuduyla
Kendimden kıskanarak
Gizlice sorular sordum
Bu sonsuzluğun sevgisi
Belki de sen de saklıydı
O kadar samimiydin ki
Kendimi sende görüyordum
Kanatsız da uçuyordum
Rüzgârı sen olan
Pardon
Zamanla seni yanlış
hissetmişim
Ruhunu okudukça
Yanlış kitabı seçtiğimi
Çook geç farketmişim
Cildin güzel sayfalarındaki mürekkebin suluymuş
Sonuçta imzayı sen
atmıştın
Ben de ise siyah bir iz
bırakmıştın.
gudu
KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.