Suskun yüreklerde kaldın

Bir şarkı bile olamadın,

Yanık türkülere söz.

Yakılan ağıtlar 

Yol almadı bir türlü,

Onca çilekeş yaşamışlığını

Yaşadığınla kaldın.

Dönüp bakabilsen eğer,

Tanırmı seni

Kıt kanat geçindiğin bu yerler

Ağaç ağaç, pança pança söktüğün

Tarlanın son evleğinde.

Paydos verdiğin karasabanın.

Ayaklarını çoğu kez 

Çıplak taşıyan bu patika,

Her kapısını çaldığında

Göz göze gelemediğin 

Yuvandaki ailen.

Yakalandığın göçüklerde

Kaçıncı çalımını attığını unuttuğun 

Azrail’in.

Ömrünü verdiğin

Maden ocağın

Her daim sizin için dönen moletler

Domuzdamılar kamalar Fırçalar

Kör bacalar

Ah sen hep 

Yaşadığınla mı kaldın.

                   Muharrem Akman/Zonguldak

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: