Çiçek tohumları almam lazım çiçekçiden. Saksıları rengarenk boyadıktan sonra içlerini bir güzel doldurmam lazım toprakla. Papatyalar iyidir, iyi. Rengi yazdan selam getirir. Zamanı geldiğinde nazlanmadan büyür, serpilir. Seviyor mu sevmiyor mu sorularına yaprakları sayısı kadar cevap verir. Nankör de değildir kırmızı bir gül gibi. Güneşini kalbinden, havasını köklerinden alır. Suyunu vermezsen zamanında, önce iki gün ağlar. Her yaprağı bir ihtimaldir. Düştü mü beyaz beyaz gözyaşları toprağına, seviyor ihtimallerin azalır. Kırgınlıkla eğer başını sonra, her çiçek gibi. Gelişini bekler mevsiminin.

Engel olamıyorum yalnız kışları gelen kasvetime. Hava kapalıyken, kollarımı hevesle açamıyorum kış güneşine. Papatyalar bile ekimi için ilkbaharı bekliyor. Ben ellerimi yağmura değil, güneşe siper etmenin sabırsızlığı içindeyim şu mevsime girdiğimizden beri. Dinlediğim her şarkı, beni karlardan alıp karlara fırlatıyor. Hele bir de saat sabaha yaklaşmaktaysa usul usul…Yağmur bardaktan boşalırcasına yağıyor üzerime. Halimden tek bir çiçek anlıyor bugünlerde. Aynı yağmurun altında ıslanıyoruz büyük bir beklentiyle. 

Neyse, ben hep ne diyorum? – ‘‘Beklentiler, bekletir.’’

Fikrime güncelleme geldi. Aceleniz yoksa bekleyin. İlla ki yaz gelir. 

Bir gündoğumuyla bahar konar saksılarınıza ve ektiğiniz tohumlar kavuşur aylardır beklediği güneşine.

usul usul: https://open.spotify.com/track/4TPDtuazf64oXjPBSsKwSi

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: