Mehebbeti niçün kestin insafsız,
Haralarda galdın hesret çekirem.
Üreyh gemgün, dilim danışmaz, küsüp,
Meni çöle saldın hesret çekirem.

Ucadan boylanıp baxardım sene,
Üz çevirip bir gün bahmadın mene,
Har-ı Bülbül kimi güle, çemene,
Dön, halımı bildin hesret çekirem.

Gapınızdan seher tezden geçerdim,
Söz olmasın diye xelfet gaçardım,
Bir gülüşe Yeşilbaş tek uçardım,
Ne şad olup güldün hesret çekirem.

Yaralı üreyem, men yanan Kerem,
İydir’den de geçip Aslı’yı görem,
Bele getse derdin eyliyer verem,
Yar bağrımı deldin hesret çekirem.

Müjgan ohlarıynan üreyim deler,
Baxçanızda çiçek açıp iğdeler,
Seher yeli eser, yar goxun geler,
Meni mennen aldın hesret çekirem.

Kaş o gün olaydı, toyda görmüşdüm,
Odlanan gelbimi sene vermişdim,
Dağılmışdı, gara saçın hörmüşdüm,
Emircan’ı sildin hesret çekirem.
14.5.2022 Emir Şıktaş

By EMİR ŞIKTAŞ

Bir ömrün sonbaharı..

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: