Bir tramvay durağında veya

Otobüsün içinde

Başını manzaraya yaslamışsın

Gök gibi bakan idama karşı

Ayıp olmasın diye yaşamaktan utanmışsın

Ayakkabısı bile gömülen günlerin

-Günlerin hiç ayakkabısı olur mu?-

Acısını yudum yudum içmişsin

Bakışları solan otogar durağında

Bir kez daha kaybolup gitmişsin

Bilir misin, güvercinler daha farklı koşuyor

Ölülerin konuşamadığı zamanlar

Mantıklı bir açıklama çizer misin?

Ellerin neden bu kadar soğuk

Yoksa sende O konuşamayan ölülerden misin?

Reklamlar

By Fadime Polat

2000 Kahramanmaraş/Elbistan doğumlu. Kayseri Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 3. sınıf öğrencisi. Şair/yazar. polatfadime801@gmail.com

Bir Cevap Yazın