Yine bir gün batıyor Nurhak Dağı’nda
Kar taneleri düştükçe tepelere,
dalga dalga yırtılıyor gece.
Gömülüyor umut, beyazın derinliğine.
Tanrım!
Hangisine yansam…

Bağrımı deliyorkarşı evdeki öksüz bir çocuğuncanhıraş feryatları.
Bir yavru kuzu üşümüş, meliyor.
Dudak uçlarında suyun hasreti var.
Toprak ana acı kokuyor.

Ağlaşırken feryadın binbir dili
kırık bir sazın ince tellerinde,
bir lav yağmuru gibi dökülüyor karanlık
gecenin matemine.
Şimdi kuşlar da göçebe artık bu kentte…

Buralara bir gün güneş doğacak
Kor düşmeyecek sabahlara
Kiraz ağaçları umutlar fısıldayacak
Allanacak çiçekler de bu güzelim yiğitler diyarında…

Sevda Akyol Baştımar

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: