person in white dress shirt holding black and white typewriter

Şimdi yaprak dökümü.

Sen geliyorsun aklıma birden

Rüzgâr da avutmuyor artık beni.

Yüklemiş sevdamı

Huma Kuşu’nun kanatlarına,

çaresiz esiyor, esiyor. 

Ruhumun derinliğindeki acıları

meğer ince ince işlemişim

alın çizgilerime ben.

Aynalar düşmanım olmuş,

bilememişim…

Dolanmış yanlızlığım boğazıma.

Sanırsın ki eksik kalan bir şeyler var. 

Pencereme düşen yağmur tanesi

Değebilsen keşke yüreğime usulca 

Arınsa bağrım gamdan, kederden

Duru bir su misali.

Ah be sevgili, tam da şimdi

gözlerinde ölmek vakti…

Şimal Rüzgârları

Reklamlar

Bir Cevap Yazın