Şimdi beton üzerine sarılmış bir döşeğin kıyısında,
Bunları yazarken 

sen gecenin çıngıraklı sesinde mışıl mışıl uyuyor olacaksın.
Şimdi ben dört duvarla sarılmış bir tenhada bunları düşünürken,
sen dört köşesi kapalı malikanende rahat rahat soluklanıyor olacaksın.
Şimdi ben soğuk çeken betonda yazarken,
Sen hep sükutunda kalıyor olacaksın.

Şimdi ben bu karlı havada yürürken adımlarımı sana atıyor olurken,

Sen hep uzaklarda olacaksın.


YUSUF AHMET BOZ 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın