geceler ağlama tutturmuş,
ben de beş ya da altı defa kalkıyorum,
önce ağlamaya ağlama diyorum,
ağlar ağları ağlama boynumu götürüyor…

evin bütün odalarını dolaşıyorum,
her pencereden bakıyorum,
aydınlık aydınlıka ,kahve telvesine,
bakıyorum, bakıyorum,

uykuyla uyanıklık arasında,
söylenmemiş sözler bir ateş,
dilimi yakar, ah duymasam,
ah kulağıma okunan, yakmasa…

sonra nasıl uykuya geçiyorum,
montumu üzerimde buldum,
sabah sabah açık kaldı gözlerim,
sonra diyemedim gecenin körü ben üşümüş, giydim giydim…

Sibel Karagöz

sibelkaragözşiirleri

sibel_karagoz

Reklamlar

By syblll

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: