Kimi anlar insan girer çıkmaz sokaklara,

İçinde öylece gitse varacağı yere gidemez..

Kimi zaman ise gittiğini sanar öylece..

Kaçıp kurtulmak ister iken o çıkmaz sokaktan..

Çıkmaz dönüp durur öylece olduğu yerde..

Tam çıktım kurtuldum derken , başa sarar her şey bir anda öylece..

Ummadığı hiç beklemediği o zamanlarda..

Günler geçer kimi zaman saatler..

Tamam dediği o an hayatında herşey güzel gider iken…

Çıkmaz sokağı çıkar karşısına..

Benim çıkmaz sokağım. Her seferinde kendimi almak istesem de senden..

Alamadığım , vazgeçmeyenim..

Ne seninle olur bu hayatım.

Ne de sensiz kimi anlar susmaların ardından alıştım oysaki sessizliğine..

Sensizliğe kimi zamanlar ise sevgissizliğine..

En iyisi mi ? Dinle bu sözlerimi..

Ne seninle oluyor bu hayatım.

Ne de sensiz ama bak alıştım bu geliş gidişlerine..

Her ne kadar inciltsende kalbimi, alıştım sensizliğe..

Benim çıkmaz sokağım artık gelsen bile çıkmak için oradan tünel kazarım..

Reklamlar

By selinbasmac

Geçmişin izleri kitabın yazarı Lavinya dergisinde her cuma Ehli Kelâm Şairi

Bir Cevap Yazın