Yoruldu can, tükendi dil,

Cahilde söz tükenmedi.

İftiranın ardını bil,

Utanmaz yüz tükenmedi.

Aklında çok tilki gezer,

Kem aklıynan oyun dizer,

Kıçından senaryo yazar,

Sırtından miz tükenmedi.

Hafif meşrep olmuş sanki,

Olupdu bir hal inan ki,

Kurt dışıymış, içi tilki,

Ardında giz tükenmedi.

Geceleri bir zamanlar,

Eder idi and, amanlar,

Yalan yere din, imanlar,

Toprakta iz tükenmedi.

Usta yalan da bilirmiş,

Sonra başa us gelirmiş,

Sahte yüzlü, hem delirmiş,

Mangalda köz tükenmedi.

Kalıbından adam bildik,

Uğruna çok adam sildik,

Emircan’ım, toy değildik,

Sabretsen yaz tükenmedi.

26.10.2021 Emir Şıktaş

Reklamlar

By EMİR ŞIKTAŞ

Bir ömrün sonbaharı..

Bir Cevap Yazın