İHTİMALDEN İNTİHARA
yoksul ve hırpalanmış bir duygu içinde ayağa kalmaya çalışan bir adamın, dudaklarından döken sözcüğün yoğunluğu var içimde. kalıplaşmış ve dikta edilen harflerin isyanına katılıyor lügatım. efil efil yalnızlığın bilmem kaçıncı senfonisi dinlerken ruhum, elimde paketinden taze ayrılmış sigarının narin beline sarılıyor parmaklarım. ve anadan üryan bir ateşle buluşunca en mahrem noktası, tütün çığlık çığlık sanki dört nala şaha kalmış gibi koşuyor ciğerlerim geniş bozkırlarında. yutkunuyorum. hayalin takılı kalıyor an. aklımın satırlarına annemin dantelleri gibi işleniyorsun milim milim. düşlüyorum. düşünüyorum. sonra camı açıp rüzgarın o soğuk nefesini hapis ediyorum. bu gece sensizliğin ve sessizliğin bakir topraklarında, parmak uçlarımda yürürken. avazım sustuğu kadar seni kusuyorum gecenin koynuna.bir de plak çalıyor. dertleniyor notlar. gözüm seğirmeye, kalp atışım tek çizgiye doğru yol alıyor. çünkü; eve gelmeden önce. yarım düzine hapı yuvarlamıştım mideye yağmur yağarken. sana son sözüm evlat! hayatında birkaç kez ölmeyi göze almıyorsan asla yaşamayı beceremeyeceksin.
KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.