GELİŞİNLE
Kayıp şehirin sokaklarında ıssız rüzgar misali kaybettim kimliğimi,
Ses tellerime mutluluğun salıncağı kurulması gerekirken,
Şimdi isyanın voltası,
Lügatım pare pare dökülürken ardından.
Bu kaçıncı yalnızlığın senfonisi.
Yokluğunda;
Damarlarımda müebbet yemişken karbonmonoksit,
Yüreğimde hüznün putları,
Umutlarımda;
Ceninken intihar etmiş olmanın yarası var.
Ve sevgili;
Gözlerimden düşen yaşlar,
Daha reşit bile değilken; gidişinle yaşı büyütülüp idam sehpasına çıkarılan bir vatan evladı gibi sadık davasına .
Ne yaşat ne de öldür!
Acının arafına bırak beni.
Çünkü,
Hala,
Hayallerimin kağıttan sandalı,
Aşk ateşinin karasına demirlemiş.
Ne dersin cehenneme de cemre düşer mi?
Gelişinle …
KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.