Bir şirine değildi artık yazılan…

Şiirin kendisineydi.

Ayları devirirken hasreti,

Mevsimleri bir çığ gibi büyütürken gözleri,

Onsuzluğun tortusunu kaplamışken yüreği,

Söyleyin şimdi!

Hangi şiir yeterdi ki?

İdealar dünyasından tasavvur edeceği cehennemi…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın