Kanadıkça şifa buluyor  meskeni  kaybolmuş yaralar ,

Kurdukları tuzaklar içinde boğuluyor göz yaşından medet umanlar ,

Sorgu sual içinde sarhoş oluyor yalnız kendi keyfiyâtı üzere hesap  tutanlar,

Bilmiyorlar ki insanlar en çok düşünenler  dâhi bir avuç toprağa sığırlar.

Göz açıp kapayıncaya kadar  geçip gidiyor tüm hassasiyet gösterilen sîmâlar ,

Soluk alıp veriyor lakin yaşamıyor geçmişte yaşananlara takılıp kalanlar ,

Kader karşında  lafzî okunmuyor çaresizliğe bürünüyor  bütün nâleler çığıranlar ,

Bir tek cüdâdan  habersiz olanlar kuruyor yanılgıların gölgesinde yarınlar.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın