Milyonda bir görülen bir hastalık yaşıyorum ismi “tavır ayrisimi ” Bu hastalık öyle bir şey ki kulaklarıma gelen insan tınısı, retinama çarpan her insan siluetinde beni bir ogurmeye sevk ediyor .Onlarla aynı ortamda bulunmak dahi beni dört duvarli bir tımarhaneye kapatılmışliktan beter ediyor

Diyebilirsiniz ki bunun adı psikolojik dilde “homofobi” ama hayır efendim

Ben bu hastalığı kendi dilimle tanımlamayı seviyorum hatta şöyle ki ben hastalığima aşığım bile .

insan hastaligina aşık olur mu? demeyin .Ben aşığım

İnsan çare arayası gelmez mi derdine benim gelmiyor

Çünkü düşünün ruhu çürümeye meyilli ve fazla bekletilmeye gelmeden hemen tüketilmesi ve uzak durulması gereken insanoğlu curumusken kime hoş bir lezzet verir ki?

Reklamlar

By hikmetiadem

Dalgalarca kıyısına yalnızlık vurmuş bir âşık adem...

Bir Cevap Yazın