Mutluluğun göğüslerinden emmeli ömrün
Umudun dudaklarından öpmeli
Sevginin yanaklarını okşamalı ellerin
Ve puslu bir geceye ay gibi doğmalısın

Hüzünleri kenara bırak
Hasretin buzdağlarını gülüşünle erit
Cenneti baştan yarat
Çünkü sen
Bu şiirin aort damarısın

Yüreğinin gizli hazinesinde
El değmemiş amazon ormanlarında
Çorak bitik topraklara
Tekrar aşkın tohumlarını ekmelisin
Çünkü sen
Şiirin ta kendisisin


KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir yanıt yazın

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin