Gecenin karanlığına ay gibi doğar bazı insanlar
ve güneşin yakıcı ateşini buz olup söndürürler…
Ruhuna çiçek açarlar onlar…

Gündüzünü karartır bazıları, güneşi kapatır… Mumları bile söndürüp gecede; ışık bırakmaz insanlar vardır…

Karanlığı aydınlatır sandığın, aydınlıkta karartır ruhunu bazen…

En güzeli kendi güneşini yakmak,
En güzeli yalnızlığa gark olmak…


Çünkü en zoru, ruhuna çiçek açtıran insanların söndürdükleri mumları toplamak…

Arzu Kılıçarslan Ay

Reklamlar

Bir Cevap Yazın