SEVİNCE
Bilmezdim gonca gül ince
Meğer anlarmış insan sevince
Kimsesiz boynu bükük kalınca
Meğer anlarmış insan sevince
Ayrılık ömürden ince
Sarıldım yokluğuna sessizce
Uslanmaz gönül sensizce
Meğer anlarmış insan sevince
Bak geçiyor ömür sessizce
Bunca gamı derdi görünce
Sensiz ölümü hatırlayınca
Meğer anlarmış insan sevince
Yanıyor yüreğim sarmayınca
Özlüyor gözlerim görmeyince
Sensizlik yüreğe zor gelince
Meğer anlarmış insan sevince
Sarardı soldu yaprak dalda
Sonbahar geldi sana bana
Düş eyledim dünden yarına
Meğer anlarmış insan sevince
Mem AYDEMİR
KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.