Bilmezdim gonca gül ince

Meğer anlarmış insan sevince

Kimsesiz boynu bükük kalınca

Meğer anlarmış insan sevince

 

Ayrılık ömürden ince

Sarıldım yokluğuna sessizce

Uslanmaz gönül sensizce

Meğer anlarmış insan sevince

 

Bak geçiyor ömür sessizce

Bunca gamı derdi görünce

Sensiz ölümü hatırlayınca

Meğer anlarmış insan sevince

 

Yanıyor yüreğim sarmayınca

Özlüyor gözlerim görmeyince

Sensizlik yüreğe zor gelince

Meğer anlarmış insan sevince

 

Sarardı soldu yaprak dalda

Sonbahar geldi sana bana

Düş eyledim dünden yarına

Meğer anlarmış insan sevince

Mem AYDEMİR 

Bir Cevap Yazın