Mümkünmüş Gibi
Mümkünmüş gibi gösteriyor
yarattığım tanrısallığı keşfetmeyi
yüreğimin derinliklerinde en heyecanlı çizgileri çizmeyi
tepeden tırnağa
sevinçten acıya
çığlıktan çığlığa
yarattıklarımdan bir tanesi yalnız yaşıyormuşçasına
ve insanlar bu kıvrımları doldururcasına yavaştan
boşlukta
meyillisiyiz perperişan varlıklara
oysa bir merhaba bedeldir bin yıla
bitmenin, yeniden doğuşun tükenmişliği içinde
en çokta yaşarken yapıyoruz ya
gözlerimiz mi? Tavana dikili duruyorlar
sonra döndürüyorlar bakışlarını
yüzümüzdeki çizgileri izliyorlar
pencere önünde
bilmeden aralık tutuyoruz sakladıklarımızı
asılıp kalıyoruz, seven seviyor
görenler umursamıyor halimizi
ama bizler de yaşıyor gibi değiliz hani
gelip geçiciyiz hayat için
cansızlığa karışan çocuk sesleri değil de
mendilin arasına sıkılmış iç bunaltıcı kokular değil de
ayıpladığımız evren ve kainat için
ölüyüz hepimiz
KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.