Artı sana yapma bile demem

çiçeklerim karanlıklarda açar

kalbin yerinde benekler var

nasırlaşmış ellerini arıtamam

kabuslar başlayacak geçmişten gelen

melodramlardan besleniyorum

kaçıp giden yüreğine izin ver

bırak ruhuna ferahlık vereyim

kendi ritmimi buldur bana

yansımamı bulanık sularda ara

varlığım en büyük hediyedir unutulmuşlara

yaralarımızın kabuklanmasını önleyin

Ezo İdil Çöl

Bir Cevap Yazın