Mehebbet ehlinnen olmazsa üreh,
Ne deyim, gözleri sevmeyi bilmez.
Hezin, hezin alav almazsa üreh,
Neynirem gözyaşı silmeyi bilmez,
Şirin sohbet edip gülmeyi bilmez.

Gara gözleriynen baxanda gülsün,
Gözelliği kimnen, nazenin bilsin,
Pis göznen baxanın gözleri sınsın,
Gel desem, naz eyler gelmeyi bilmez,
Ürehden can deyip, gülmeyi bilmez.

Dalıca, galıram hey baxa baxa,
Gulaç saçlarını yayar sabaha,
Üz çevirip baxmaz üreyi tenha,
Narvız çiçeyini dermeyi bilmez,
Dodağ ucuynan da gülmeyi bilmez.

Gülende şuh sesi üreye dolar,
Mehriban, gülerse tabiat güler,
Ürehler meyleder, gonşular biler,
Utanar, sevgiyi vermeyi bilmez,
Açılan gonçadı gülmeyi bilmez.

Gızılgül’e oxşar al yanağları,
İydir eriyi’di bal dodağları,
Hey gonağ çağırır Ağrı dağları,
Araz’dı, Hazar’a gelmeyi bilmez,
Zenan’ın gözleri gülmeyi bilmez.

Unudar bu üreh, unudar seni,
Çekmerem adını, mene özgeni,
Emircan, unutsun aylı geceni,
Açtığı yarayı sarmayı bilmez,
Bexdime yanıram, gülmeyi bilmez.
3.3.2021 Emir Şıktaş

Sınsın; Kör olsun, Üreh; Yürek,
Narvız; Nevruz, Gonağ; Misafir,
İydir; Iğdır, Eriyi; Kayısı, Zenan;Kadın,
Özge;Başka, Bexdime; Bahtıma

Reklamlar

By EMİR ŞIKTAŞ

Bir ömrün sonbaharı..

Bir Cevap Yazın