Çıkagelse nevbahar yeniden

Soluk benizli güzleri yontarak

Yontarak küflü çakısıyla kabuklarını arzın

Ve dahî, kara bulutlarla kaplı pasını arşın

Ben bu dünyadan cebren göçmeden 

Çıkagelse nazenin nevbahar yeniden…

Üstünde laleler açmış kavuklu mezar 

Malûmatım yok, bilinmez nicedir yatar

Üstü çizilecek maddeler var listede henüz

Daha diriler çıkacak göçük altından

Ben dünyadan cebren göçmeden işte

Çıkagelse yeniden nazenin nevbahar…

Kasırga gölgeleri dağların eteğinde

Zemherî soğuğu hep, buzdan yüreklerde

Yüreklere yakışmayan yüzler

Yüzlere uymayan isimler

Bu kış yasak şiir okumalar

Ben cebren göçmeden bu dünyadan 

Çıkagelse yeniden nazenin nevbahar…

Bir salıncak kurarım belki ipekten

En mavi ağacın, en gök dalına

Bir sarı gömlek alırım… Hani

Şu ne zamandır istediğimden…

Baharda giymeliktir sarı, bilirsin

Meydan okumak için güneşe…

Cebren göçmeden bu dünyadan ben

Çıkagelse nazenin nevbahar işte…

Ay aydınlık çocuk kokusuyla uyanmak

Anahtarı almadan dışarı çıkmak

Demlik tıkırtısı, huzur çığlıkları, çay…

Annen evdeyse, mütemadiyen bayram var!…

Ben cebren göçüvermeden işte

Çıkagelse yeniden nazenin nevbahar…

Bir yaşamak kaçamağı dünyada bulunmak 

Oltanın ucundaki küflü ses gibi 

Karınca rızkı gibi biraz, piknik örtüsünde…

Adım Ayşe mahlasım pejmürde 

Yoruldum bu durakta beklemekten 

Ben dünyadan cebren göçmeden 

Çıkagelse nazenin nevbahar yeniden…

            Ayşe Uyar 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın