sıfırı tüketmiş eksilerde kulaç atıyordum

dedin ki hayat devam ediyor

kendi şiirine mısra ol

dize dize yaşa

benim yazacak harfim tükendi

sol’uğum kesildi

harfsiz bir notanın sol anahtarıydım

kırdılar bir eskici tezgahına attılar

basmıyor

ses çıkmıyor

nasıl kırdılarsa içim göl

Ben yüzme bilmem

kendi gölümde

suya muhtaç

yanıyorum

Közsüz

Ateşsiz

söz bitti

sevda bitti

şiirim küstü

kala kala

sol’uğu kırık yarım bir şair kaldı

şimdi hangi şiirin dizesi

hangi türkünün nakaratı

olayım

plak çizildi

aynı yerde dönüp dolaşıp

duruyor

vuruldum

diyor

ne tırnak kaldı

ne yürek

kala kala

sol’uğu kırık yarım bir şair

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın