sokaklarda geceden kalma

bir hüzün titrer,

aydınlatma durağında,

bir soluk veririm,

bir çam olurum,

bankta bütünü sorgularım,

sanki tüm sorgulanan ,

sorgular da ki,

ben, bana , beni bul değilmiş gibi,

bir merhaba mesela,

bir günaydın ya da,

sorgulama, bul,

beni bende bul,

sokaklarında dolaşırken,

çiçeğe küsme,

dalından düşen gül’e

ağlasan ne,

gülsen ne,

ya da boyun büküp, küssen ne,

bir alo de , bir gün aydınlığın da,

bul beni …

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın