Öldükçe yeniden dirildi!

O öldüm sanırken kendini,

içinde hep bir şeyler belirdi.

Kolları kalkmıyor, gözleri seğiriyordu.

Boğazından bir lokma dahi geçmiyordu,

bedeni ölüm fermanını çoktan veriyordu.

Ama içindeki aşkın azabını sürekli yaşatıyordu,

onu öldürmeyi bir türlü beceremiyordu.

Oysa vücudunun her hücresi,

bir saniye bile beklemeden ölümü kovalıyordu.

Vuslata ulaşmak için akreple yelkovan kavga ediyordu.

Oysa kendinin kavga etmeye takati bile yoktu.

Şimdilerde her şeyi zamana bırakıyordu,

o ne yapıyorsa yapsındı.

Edecekse etsin vahşetli kavgasını,

ya da yaşatsın artık ihtişamlı vuslatını!

Bir Cevap Yazın