bulutlarca indin kirpiklerin gölgesine

karanlıkları aydınlatan güneşim doğdu

yele değen nefesin yeşillendi çift ferde

ben fidanım moru pembe fistanlı perdede

açar gül tahta pervazda yağ tenekesinde

bir gölgenin düşüşü yüzde gül’ü yürütür

düşer akla olmak yada olmamak buluttan

güneşten ,soğuk yelden ,elden geldin gölgeden

kirpiklerin öpüştüğü kavuşmak kavuşmak

gecenin perdesinde güneşin gölgesinde

kavuşmak olmak ,olmaksa kavuşmak buluttan

geç gelen geceden ,doğmamış güneşten

gölge

doğacak doğacak yarınlar yarında benim…

Sibel Karagöz

Reklamlar

Bir Cevap Yazın