Bir tek bana baksa o çocuksu gözlerin

Bir tek benim adımı zikretse o tiz sesin

Belki yeniden hayata dönmeme yeterdi

Bunu ne kadar çok istiyorum sen bilemezsin

Sessizliğim bir fırtına, alp dağlarının eteklerinde

Al yanaklara muştulu haberler yolla

Kim çekiyorsa sevda acısını gözlerinde ağırla

Ben seni ecele dek beklerim

Bilinmezlerin bilinmezi bir sırdı gözlerin

Sırrına bir türlü eremedim

Konuşunca ardı ardına dağlarda yankılanırdı sözlerin

Sesini duyunca heyecandan dörtnala seyirirdim

Şimdi sürdün beni gönlünden uzak yollara

Biliyorum artık ben eski ben değilim

Ben seni beklerim beklemesine amma

Bilesin ki gayrı meczubun biriyim

Sahi yeniden bana baksa o sır dolu gözlerin

Yeniden acı bir ezgi gibi okşasa sözlerin

Gelir miydi aklım başıma

Bunu ne kadar çok istiyorum artık bende bilmiyorum.

Abdullah SÖNMEZ

Bir Cevap Yazın