Bu kadar acı şuncacık yüreğime çok fazla

Nasıl çekerim bunca acıyı bir başıma

Sırdaş olmuyor ne eş ne dost ne akraba

Takatim kalmamıştır gayrı doğrulmaya

İçimde feryat figan cehennem mahkûmları

Dışımda filiz vermiyor aşkın tomurcukları

Gözlerimden okunuyor hüznün acı dolu kitabesi

Bir hayırsever yok mu gömsün artık şu cesedi

Yıllardır sevincim diye bağrıma basmışım

Yüreğimi kemiren acıymış çok sonra anladım

Ne fark eder şimdi gerçekleri gördüysem

Umut mudur gözlerinin çukurunda mehtabı gördüysem

Yok mu sesimi işiten birileri bu kalabalıklarda

Yok mu kulak kesilen üstü tozlanmış acılarıma

Gelin birazını alın benden bu acıların

Bu kadar acı şuncacık yüreğime çok fazla

Abdullah SÖNMEZ

5 thoughts on “Kendime-5”
  1. Muhteşem dizeleri yazan elin ve yüreğin dert görmesin be kardeşim. Alkışlıyorum seni. Kırılmasın kalemin…

    1. EyvAllah üstadım. Pek değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim.

      1. Yazanı alkışlamak bizim gibilere gurur verir. Mutluluk gölgen olsun

Bir Cevap Yazın