HAYALPEREST
bembeyazdı papatya tarlası
gözümü saatlerce alamadığım
saflığın türküsü
y’ele değmiş ıtırlı kokusu
burnumun direğini sızlatıyor
genzimde alev alıyor
baktıkça büyüyor yanımı yöremi sarıyor içimin kilitli mahzenlerinde
parsel parsel toprak vatan sahibi oluyor küçük bir yel büyüyor büyüyor da
fırtınalara ,
fırtınalardan tsunamilere dönüyor
hayaller hayaletlere dönüyorda
kasalarca hayallerim
kasabaları taşıp şehirlere
şehirleri geçip ardıma gölgeleniyor
ben kendi kendimi hayal mezarlığımda
gölgemi gölgeleyerek gömüyorum
plakalar değişiyor
ben bir hayal kırıklığına
daha mezar oluyorum
gölgelerim ard arda peşim sıra
toprak değişiyor bayrak değişiyor
benim hayalet kasabam
gölgesine aşık gölgemi gölgeleyerek
bembeyaz papatyalara can veriyor
ıtırlı kokusunda burnumun direğini
sızlata sızlata saflığın türküsünü
dağlıyor…
ortalık yerde
dağın bayırına küslüğünde
kuşun kanadına kırgınlığında
yaprağın dalına dargınlığında
denizin kumunu tokatlayışında
bir ıslık sesi ıslak imzalı
hayalperest yazan
kırık hayallerin mezarlığı…
Sibel Karagöz

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.