Düşleri dertop ettim
Tozlu raflardan kaldırıp
Yüreğimin dehlizlerinden
Karabasanlar arasından
Akıttım gözyaşlarımla
Unuttum artık
Düşsel yolculukların
Prensesi olmayı
Artık Külkedisi bile değilim
Gerçeklerin su yüzüne
Çıkmak gibi kötü huyları var
Eylül’le adanmış yapraklar arasında
Tek tek dolandın topuklarıma
Acı acı yutkundum
Takıldın kursağıma
Yutsam frenk acısı
Kussam içler acısı
Kaldım…
Ortalık yerde
Virane…
Kökünü kaybetmiş
Eylül sarısı …
SİBEL KARAGÖZ

Reklamlar

Bir Cevap Yazın