SON NEFESİ
bugün günlerden bir gün
yılı ay’ı adı olmayan
herhangi bir gün
zamanın benden
benim zamandan
saklandığım bir gün
öfkem dağımı aştı
içimin kederi
kızıl lavlarını zirvemden
bir duvak gibi püskürttü
kederim içimi
içim kederimi yaktı da
evin içinde
odaları duvarlaro
duvarları odalara
camları perdelere
perdeleri camlara
kapattım da
yalnızlığımı kırk kapının
ardına
ardında ardına
bıraktım
içim dışıma
dışım içine şaştı kaldı
gölgem adımlarını
büyük büyük
hızlı hızlı koşuşturdu
zamana ayak
ayağa zaman gerek dedi
ben iç sesimin sesinde
içimi ,beni bulmaya
yürüdüm
hızlı hızlı
durup durup
yavaş yavaş
bir su gibi
akıp coşup yatağı
köpük köpük kefeni
son nefesi mezarı
Sibel Karagöz

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.