düşlerinde

ipleri koparmış

ellerimde tutamam

makaralar

yüreğimden düşer

bir bir

ipi kopuk düşler

yumak yumak

sardığım

tanıdığım

bildiğim

dediğim

sol kaburgama

nakış nakış

işleyip

ciğerimde

soluduğum

ipi kopuk düşler

uyanışlar

göğü inleten

dilsiz feryatlarım

üç yalanın

bir doğruyu

sehpasız astığı

güveni

inancı

dürüstlüğü

kelle koltukta

ipsiz pazara çıkartır

doğru tek

aşk gibi

sevmek gibi

eriyip gitti

yalanlar arasında

düşlerin de ipleri koparmış

uçurtma gibi

rengarenk kuyruk gibi

elde kalan

sanılı

kuyruk acısı

sandıklarım

yandıklarım

hepsi sevdiklerim

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın