Gönüller Divvanı

Yorgun gözlerimizin ardında yalnızlığa gömülüyor bakışlarımız,

Bazen sözlerimiz bile bizim celladımız,


Belki bir gün kendini içimizde de sulhu sağlarız,

Ama nasıl olurda maazinin sayfalarından suçlu çıkarız.


Cümlelerimize acılarımızı gizliyoruz ,

Bazan dillerimiz ile gönüller kırıyoruz,

Her seferinde kabahati başkalarında arıyoruz,

Neden pişmanlık divanında kendimizi yargılanıyoruz.

Bir Cevap Yazın