güzlerde büyüttüğümüz

solumuzda nefeslendirip

yeşertip yeşertip

hüzün hasat ettiğimiz

gamlar

ateşi ciğerden

dumanı gözden

akar

hep bir sistir

göze inen

hep bir buğudur

uzaklar

gidilmez yollar

çıkılmaz sokaklar

doğmayan günler

hep bir gece

hep bir karanlık

gamlar

hırpalayıp hırpalayıp

sol’uğumda tıslayan

gamlar

yılanın öldüğü

gamında söndüğü

gün olsun

adı kavuşmak olsun

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın